Op een rustige avond, met een glaasje wijn en een serie op de achtergrond, ontstond een onverwachte wending in het gesprek tussen Saskia en haar man Bas. Na meer dan twintig jaar huwelijk bracht hij iets op tafel wat hij nog niet eerder had aangekaart. Of ze zich ‘daar beneden’ eens helemaal zou willen scheren. Niet dwingend, maar als een verzoekje. Iets nieuws proberen. Saskia moest lachen, maar merkte ook dat het haar aan het denken zette.
Een verzoek met een gevoelig randje
Bas bedoelde het niet verkeerd – dat voelde Saskia meteen. Hij was wat verlegen in zijn formulering, en benadrukte dat hij het alleen voorstelde als zij zich er ook goed bij voelde. Toch was het niet niks, zo’n persoonlijke vraag. Niet omdat het groots of schokkend was, maar omdat het raakt aan iets intiems: hoe je je lichaam verzorgt, en vooral, voor wie je dat doet.
Saskia was er eerlijk over. Ja, ze had het in het verleden wel eens geprobeerd. En nee, ze vond het niet prettig. De jeuk, de irritatie, de ingegroeide haartjes – het ongemak stond voor haar niet in verhouding tot de eventuele opwinding die het zou opleveren. Daarbij voelde het inmiddels ook een beetje onlogisch. Ze vroeg zich hardop af waarom vrouwen zulke dingen doen, terwijl mannen vaak nergens aan denken.
Een blik op verwachtingen
Ze legde Bas uit dat het haar niet alleen om het scheren zelf ging, maar ook om wat erachter zat. Waarom wordt er vaak vanuit gegaan dat vrouwen zich aanpassen aan een ideaalbeeld? Moet alles altijd glad, strak en perfect zijn? En waarom zouden we dat blijven doen, als we ons er zelf niet beter door voelen?
Bas schrok niet van haar vragen. Hij luisterde, dacht na en gaf toe dat hij zelf inderdaad weinig had nagedacht over zijn eigen lichaamshaar. “Je hebt gelijk,” zei hij. “Ik wil ook niet dat jij je ongemakkelijk voelt omwille van mij.”
Een kwestie van wederzijds respect
Er kwam geen definitieve uitkomst die avond. Saskia wilde er rustig over nadenken. Niet vanuit druk, maar vanuit een gevoel van keuzevrijheid. Ze vond het belangrijk dat haar lichaam van haar bleef. Dat ze zich comfortabel voelde in haar eigen huid, of dat nu met of zonder haar was.
Bas begreep dat. Het gesprek liep op een rustige, respectvolle manier af. Ze hielden elkaars hand vast en keken verder naar hun serie. Soms zit liefde juist in de ruimte die je elkaar geeft, ook als je het niet helemaal eens bent.
Wat zou jij doen?
Saskia’s situatie roept vragen op die veel mensen zullen herkennen. In hoeverre pas je je aan voor je partner? Waar ligt de grens tussen liefdevol meebewegen en trouw blijven aan jezelf? Misschien zit het antwoord ergens daar tussenin – in openheid, eerlijkheid en wederzijds begrip.
Hoe kijk jij hiernaar? Moet Saskia het gewoon proberen? Of is het juist krachtig dat ze bij haar eigen gevoel blijft? Deel je mening met ons, en praat mee over dit intieme, maar herkenbare onderwerp.