“Ik ging gezellig uit eten, maar ik kon nauwelijks communiceren met het personeel omdat ze alleen Engels spraken,” vertelt Hans (70). Wat een ontspannen diner in het hart van Rotterdam had moeten worden, veranderde voor hem in een frustrerende ervaring. Hij keek uit naar een sfeervolle avond in een restaurant, maar doordat de bediening geen Nederlands sprak, voelde hij zich plotseling een buitenstaander in zijn eigen stad.
Een onverwachte taalbarrière
Vanaf het moment dat Hans binnenstapte, merkte hij dat er iets niet klopte. In plaats van een vriendelijk “Goedenavond”, werd hij begroet met een opgewekt “Hello, how are you?” In eerste instantie dacht hij dat het een vergissing was, maar al snel bleek dat de bediening helemaal geen Nederlands sprak.
Toen hij in het Nederlands antwoordde, keek de serveerster hem vragend aan. Het gesprek verliep stroef, en het werd hem duidelijk dat hij alleen in het Engels kon bestellen. “Ik voelde me net een toerist in mijn eigen stad,” vertelt Hans.
Geen begrip voor de Nederlandse taal
Omdat hij zich ongemakkelijk voelde, vroeg hij of er misschien iemand was die wél Nederlands sprak. Maar ook dat verzoek werd in het Engels beantwoord. “Ik probeerde uit te leggen dat ik graag in mijn eigen taal wilde communiceren, maar het leek alsof niemand dat belangrijk vond,” zegt hij.
Wat hem nog het meest frustreerde, was de reactie van het personeel. Een serveerster rolde met haar ogen toen hij nogmaals in het Nederlands probeerde te praten. “Alsof ik degene was die raar deed, terwijl we gewoon in Nederland zijn,” verzucht Hans.
Een stad die verandert
Hans woont al zijn hele leven in Rotterdam en heeft de stad door de jaren heen flink zien veranderen. Maar pas op dit moment besefte hij hoe groot de impact van internationalisering kan zijn. “Het voelt alsof de stad zich steeds minder richt op de mensen die er wonen. Toeristen en expats lijken belangrijker dan de lokale bevolking.”
Hij is niet de enige die zich hierover zorgen maakt. Veel inwoners voelen dat hun stad steeds meer op een internationale bestemming begint te lijken, waar de lokale taal en cultuur ondergeschikt worden gemaakt aan globalisering.
Balans tussen toerisme en lokale identiteit
Hans begrijpt dat steden als Rotterdam aantrekkelijk willen zijn voor toeristen en internationale bedrijven, maar vindt dat er een balans moet zijn. “Natuurlijk is het goed dat de stad groeit en verandert, maar dat zou niet ten koste moeten gaan van de mensen die hier al generaties wonen.”
Zijn ervaring roept een bredere vraag op: hoe kunnen steden een evenwicht vinden tussen globalisering en het behoud van hun eigen identiteit? Hans hoopt dat er meer aandacht komt voor de Nederlandse taal in de horeca en andere openbare plekken, zodat inwoners zich niet buitengesloten voelen in hun eigen stad.
“We zijn toch in Nederland? Dan moet ik toch gewoon Nederlands kunnen spreken?” zegt hij tot slot. Zijn verhaal is een oproep om stil te staan bij hoe steden omgaan met hun eigen inwoners, terwijl ze zich blijven ontwikkelen voor de wereld.