Terwijl sommige ouderen de laatste levensfase in stilte en zuinigheid doorbrengen, pakt Eva het totaal anders aan. Op 72-jarige leeftijd laat ze zich niet beperken door spaarrekeningen, beleggingsadviezen of bemoeizuchtige kinderen. Nee — Eva kiest voor vrijheid, avontuur en vooral: plezier.
“Ik heb mijn hele leven gewerkt, nu is het mijn beurt,” zegt ze met een twinkeling in haar ogen. En dat meent ze. Sinds ze met pensioen is, vliegt ze van citytrip naar cruise, dineert ze bij toprestaurants en boekt ze zelfs wellnessweekenden ‘om even helemaal bij te komen van het niksdoen’, lacht ze.
Maar niet iedereen is blij met Eva’s herwonnen levenslust. Haar kinderen — volwassen, zelfstandig en met een behoorlijk oog op haar bankrekening — kijken met gefronste wenkbrauwen naar haar uitgaven. “Ze doen alsof mijn pensioen hun toekomstig spaarpotje is,” zegt Eva hoofdschuddend. “Maar ik heb nieuws voor ze: dit is míjn geld.”
De spanningen lopen soms op. Haar dochter vroeg onlangs bezorgd of ze nog wel ‘iets overhield voor later’. Eva’s antwoord? “Schat, ik ben 72. Later ís nu.”
Toch begrijpt ze ergens de zorgen van haar kinderen. “Ze zijn bang dat ik straks geld tekortkom en zij moeten bijspringen. Maar ik heb heus geen gat in mijn hand. Ik hou genoeg achter de hand voor noodgevallen — en voor leuke schoenen.”
De luxueuze diners, spontane weekendjes weg en verre reizen? Die zijn voor Eva geen overbodige luxe, maar ‘pure levensvreugde’. Ze wil geen dagen aftellen met een kopje thee voor het raam, wachtend op het einde. “Ik wil lachen, dansen, ontdekken — en ja, misschien nog wel verliefd worden ook.”
Wat haar kinderen daar precies van vinden? “Ze willen controle. Maar ik ben geen kind meer. Sterker nog, ik ben hún moeder. En moeders hebben het laatste woord.”
Eva’s verhaal roept bij veel mensen herkenning op. De generatie die ooit alles opzijzette voor gezin, werk en stabiliteit, begint nu te eisen wat hen toekomt: een welverdiende tweede jeugd. En als dat betekent dat er aan het eind van de rit geen erfenis overblijft? “Dan hebben mijn kinderen in ieder geval mooie herinneringen… of jaloerse foto’s op Facebook.”
Wat vind jij: heeft Eva groot gelijk, of moeten ouders hun geld met meer toekomstvisie beheren? Deel je mening in de reacties!