Evelien (34) dacht alles goed geregeld te hebben. Haar zesjarige zoon had een speelafspraakje bij een klasgenoot, en zoals gewoonlijk gaf ze duidelijke instructies mee over wat hij wel en niet mocht eten. Maar toen haar zoon vrolijk thuiskwam en enthousiast vertelde dat hij een koekje had gekregen, sloeg de stemming bij Evelien snel om. Ze voelde zich niet alleen genegeerd, maar vooral niet gerespecteerd als moeder.
Niet zomaar een koekje
Voor velen lijkt het misschien overdreven – één koekje, wat maakt dat uit? Maar voor Evelien draait het om meer dan suiker of een tussendoortje. Ze kiest bewust voor gezonde voeding voor haar kind en had expliciet aangegeven dat koekjes en andere suikerrijke snacks niet wenselijk zijn. “Een kinderlichaam is kwetsbaar,” vertelt ze. “Wat je ze geeft, heeft direct invloed op hun ontwikkeling.”
“Mijn regels zijn er met een reden”
Wat haar het meest dwarszit, is dat haar opvoedkundige keuzes zomaar zijn genegeerd. “Ik verwacht geen discussie,” zegt ze. “Ik geef aan wat mijn kind mag eten. Punt.” Evelien had gehoopt dat haar richtlijnen zouden worden gerespecteerd, zeker door een andere ouder. “Als ik een duidelijke grens aangeef, wil ik niet dat iemand daar zomaar overheen stapt.”
Vertrouwen geschaad
Het koekje voelde voor Evelien als een inbreuk op het vertrouwen. “Het gaat niet alleen om suiker of ingrediënten. Het gaat om vertrouwen tussen ouders. Als ik iets nadrukkelijk vraag, waarom zou je dat dan negeren?” Haar vertrouwen in andere ouders heeft hierdoor een knauw gekregen.
Grenzen en begrip
Ze weet dat niet iedereen zo strikt met voeding omgaat als zij. Toch vraagt ze om begrip. “We hoeven het niet allemaal met elkaar eens te zijn, maar laten we elkaar tenminste serieus nemen.” Evelien wil geen betuttelende ouder zijn, maar ze blijft vasthouden aan haar waarden: “Ik wil mijn kind op een bewuste manier opvoeden. Dat is mijn recht als moeder.”
Een oproep aan andere ouders
Evelien hoopt dat haar ervaring een breder gesprek opent over respect tussen ouders. “We leren onze kinderen om elkaars grenzen te respecteren. Dan moeten we dat zelf ook doen.” Wat haar betreft is dit geen klein incident, maar een voorbeeld van hoe makkelijk andermans opvoeding onbedoeld wordt ondermijnd.
Heb jij iets soortgelijks meegemaakt? Of zie jij het anders? Laat hieronder weten wat jij vindt: is Eveliens reactie terecht, of gaat ze te ver?