Een onverwachte klap
Voor Laura, 37 jaar, voelt het als een harde klap. Sinds haar kindertijd bracht ze talloze uren door op de manege. Ze hielp met het schoonmaken van stallen, borstelde paarden en zorgde dat de zadels netjes hingen. In ruil daarvoor mocht ze regelmatig rijden, iets waar ze altijd van genoot. Maar die tijd lijkt nu voorbij.
Een terugkeer vol verwachtingen
Na de geboorte van haar derde kind besloot Laura weer wat tijd voor zichzelf te nemen. “Mijn partner zei: ‘Waarom ga je niet weer lekker paardrijden? Dat deed je altijd met zoveel plezier.’ Hij had gelijk,” vertelt ze. Ze belde de manege waar ze ooit zo vaak kwam en boekte meteen een les. Voor haar is paardrijden dé manier om even haar hoofd leeg te maken en alles om zich heen te vergeten.
Een gesprek dat alles veranderde
Toen ze arriveerde voor haar eerste les in lange tijd, merkte ze dat de instructeur haar aarzelend aankeek. Na kort overleg met de eigenaar kreeg ze te horen dat ze voorlopig niet mocht rijden. De reden? Het welzijn van de paarden. De manege hanteerde een gewichtslimiet om overbelasting van de dieren te voorkomen.
Laura werd gevraagd om op de weegschaal te gaan staan, waarna bleek dat ze de grens overschreed. De eigenaar stelde voor om het lesgeld terug te geven en haar weer te laten rijden zodra ze onder de limiet zat. “Ik wilde mijn geld niet terug, ik wilde gewoon rijden. Ik was zo boos dat ik meteen ben vertrokken,” zegt ze.
Op zoek naar een oplossing
Thuis vertelde ze haar partner wat er was gebeurd. Ook hij was verontwaardigd en nam direct contact op met de manege, maar de eigenaar bleef bij zijn besluit. Laura voelt zich teleurgesteld en denkt erover om bij een andere manege te gaan rijden, al vreest ze dat ze daar met hetzelfde probleem te maken krijgt.
“Paardrijden was altijd mijn grote passie,” zegt ze verdrietig. “En nu voelt het alsof dat me is afgenomen. Ik weet niet hoe ik hieruit moet komen.”